donatieknop english

Eind 2011 was er de nodige ophef in de media over de invoering van een draconisch camerasysteem langs de Nederlandse landsgrenzen. Dit camerasysteem genaamd @migo-Boras was reeds in (geheime) ontwikkeling sinds 2004/2005: de hoogtijdagen van de internationale "War on Terror". Meer over het camerasysteem leest u HIER. Onder druk van Duitsland moest de Nederlandse regering begin 2012 alsnog tekst en uitleg over het systeem geven aan de Europese Commissie in Brussel; zie ook dit factsheet. Onlangs heeft de Europese Commissie (na oppervlakkig onderzoek) groen licht gegeven voor de operationalisering van een afgeslankte "light-versie" van @migo-Boras. In tegenstelling tot berichtgeving in de Nederlandse media is echter géén sprake van groen licht door het Europese Hof van Justitie: dit Hof keurde onlangs slechts het reeds bestaande Mobiel Toezicht Veiligheid van de Koninklijke Marechaussee op Nederlandse grenswegen goed. Over @migo-Boras heeft het Hof zich niet uitgelaten; dat zal alsnog gebeuren zodra een Nederlandse rechter er een zogeheten 'prejudiciële vraag' over stelt aan het Hof, of zodra Nederland voor het Hof wordt gedaagd.

Op 1 augustus 2012 trad @migo-Boras officieel in werking. In het radioprogramma BNR Nieuwsupdate werd Vincent Böhre van Privacy First om een reactie gevraagd. Het hele fragment kunt u hieronder beluisteren:

Gepubliceerd in Privacy First in de media

"La proposta del primo cittadino van der Laan rafforza la possibilità già prevista dalla legge di perquisire i cittadini sulla base del semplice sospetto nelle zone a rischio. Proteste dal partito liberale D66 e delle associazioni: "Superato ogni limite".

Il comune di Amsterdam vuole dotare la polizia di body scanner "portatili" che consentano di 'guardare' attraverso i vestiti dei sospetti e di individuare facilmente armi o altri oggetti non consentiti. Non si tratta di una promessa "elettorale" giustizierista di Geert Wilders ma di un annuncio del primo cittadino della capitale olandese, il sindaco laburista Eberhard van der Laan ripreso con gran clamore dalla stampa nazionale. Per il borgomastro, l'introduzione di questi sofisticati strumenti, che avrebbero in dotazione un sensore capace di "fiutare" anche droghe o esplosivi, potrebbe rappresentare un valido aiuto per implementare la politica di "stop and search" ossia la possibilità riconosciuta dalla legge olandese alla polizia, di condurre, sulla base del semplice sospetto, perquisizioni casuali in zone della città considerate a rischio.
(...)
Due anni e mezzo dopo, le parole del sindaco di Amsterdam riaprono il caso ma il partito laburista, per bocca dell'ufficio stampa, cerca di smorzare, preventivamente, le polemiche: "La discussione non è ancora iniziata ma noi pensiamo si possa trattare serenamente del tema magari individuando dei limiti a tutela della privacy: per esempio, noi diremmo no a scanner come quelli impiegati all'aeroporto di Schipol, che fotografano i contorni del corpo e consentono immagini in alta definizione". Intanto, il tema è stato all'ordine del giorno in commissione sicurezza del comune, lo scorso giovedi, ma l'aula ha deciso di riaggiornare il dibattito a gennaio 2013, probabilmente per spegnere le vigorose, benchè isolate, proteste che si sono levate proprio alla vigilia dell'inizio della campagna elettorale per le elezioni politiche di settembre. Si è fatto sentire, infatti, il partito liberale D66, piccolo ma influente movimento che per bocca del capogruppo in consiglio comunale Jan Paternotte ha fatto sapere al sindaco che non ha alcuna intenzione di prendere in considerazione la proposta: "La facoltà, per la polizia di fermare in strada chiunque, senza ragione, ed effettuare perquisizioni è già una misura estremamente invasiva e potenzialmente discriminatoria ma con il bodyscan superiamo ogni limite", ha tuonato Paternotte e ha concluso: "E' davvero necessario che la polizia di Amsterdam possa venire a conoscenza di ogni dettaglio della vita privata dei cittadini?". Dello stesso avviso l'associazione "Privacy First" che ha attaccato l'idea del borgomastro, annunciando mobilitazioni ed azioni legali per contrastare l'eventuale misura."

Lees het hele artikel in het Italiaanse dagblad il Fatto Quotidiano HIER
Een steenkolen-Engelse vertaling ervan vindt u HIER bij Google Translate.

Gepubliceerd in Privacy First in de media

Op 5 maart 2012 presenteerde Adriaan Bos bij Van Doorne Advocaten in Amsterdam zijn spannende debuutroman 'Advocaat van de waarheid'. Meer over dit boek vindt u HIER. De tekst en een videoregistratie van de toespraak die Privacy First voorzitter Bas Filippini voor deze gelegenheid hield treft u hieronder aan:

“Wij zijn een stichting, wij gaan uit van donateurs en met dat geld leveren wij actie. Dat is eigenlijk een nieuwe vorm van actie: zakelijke actie – ik kom zelf uit het bedrijfsleven – en als het nodig is leveren wij ook juridische actie. Voornamelijk tegen de overheid: de overheid die onze privacy zou moeten beschermen, maar die op dit moment in feite de grootste privacyschender is die je je maar kunt voorstellen.  

Achter privacy zit iets heel ‘dichtbijs’, namelijk ieders eigen privé-omgeving. Met privacy is het zo, het is eigenlijk heel simpel, zoals de Egyptenaren al zeiden: er is een weegschaal, een struisvogelveer, en je ziel, en ga maar voor jezelf na wat het zwaarst heeft gewogen in je leven. We zien altijd de plaatjes van die hiërogliefen, maar dat is in feite waar die mensen mee bezig waren. Met welk leven ben je eigenlijk bezig en welke invulling geef je daar zelf aan? Zoals de overheid een mantra heeft: “niks te vrezen, niks te verbergen”, hebben wij een mantra “ik heb niets te verbergen, dus hoef ik ook niet gecontroleerd te worden en ik wil zeker niet bespied worden. Ik wil graag eigenaar zijn van mijn eigen informatie in deze samenleving.” Voor mij is die streep in het zand eigenlijk al in 2000 getrokken. Toen heb ik op een gegeven moment het initiatief genomen en gezegd: dan gaan we gewoon in actie komen. Met een stichting. Misschien kennen jullie ons van de Paspoortwet. De grote moloch, de overheid draait maar door, vaak uit onkunde, soms onwil, soms ook bewust, gefinancierd door IT-bedrijven, zo is mijn beleving. Dan geldt op een gegeven moment: wie niet luisteren wil, moet maar voelen. Dus hebben we een advocaat ingezet. En we hebben toch, het zijn kleine stapjes, maar toch heel duidelijk al een aantal grote resultaten daarin geboekt.

Uit het boek van Ad Bos herkende ik veel dingen bij mezelf: persoonlijke ontwikkeling en keuzes maken in je leven. Ad gooit in zijn boek meteen de knuppel in het hoenderhok en gaat vanuit de ergste variant werken: het door de overheid verplicht chippen van mensen. Dat is natuurlijk het horrorscenario waar ik vanuit Privacy First een hele grote hak in het zand zet. Die verhaallijn sprak mij meteen heel erg aan en ik herkende daar ook veel in. Dan denk ik aan het kunnen maken van persoonlijke keuzes: betrek het heel individueel, pak die weegschaal en maak je keuzes. Aan de andere kant herkende ik het als een Da Vinci Code-achtig boek: een spannende thriller, zakelijk ingestoken, met de advocatuur. Dat maak ik zelf ook vaak mee, dat je met een advocaat op pad moet, voor een contract of een overname, dan heb je elkaar nodig. Die zakelijke aanpak sprak mij erg aan. Dat is ook een hele mooie ingang om dit thema te brengen bij de grote massa. Maar dus ook het beangstigende perspectief van het einde van je persoonlijke vrijheid. In mijn beleving praten we hier over principes waar mensen 3000 jaar over hebben gedaan, over hebben gediscussieerd, voor vermoord zijn, hun leven hebben gegeven, oorlogen over hebben gevoerd. Wat zijn nou echt de waarheden in ieders verhaal? Toespraak Bas FilippiniVoor mij zijn dat vrijheid, het gevoel van vrijheid, en vertrouwen, een samenleving baseren op vertrouwen. Een andere belangrijke is voor iedereen persoonlijk in te vullen: een kind komt vanuit vrijheid, nieuwsgierigheid en vertrouwen op deze wereld. Ik vind een kind altijd een hele mooie spiegel voor hoe de samenleving in elkaar zou moeten zitten. Een samenleving gebaseerd op de omgekeerde principes, wantrouwen, haat en controle, daarbij zegt iedereen van te voren al: dat is niet een samenleving waarin wij willen leven. Maar kijk eens om je heen wat er nu gebeurt: we zijn bezig een samenleving te vormen die gebaseerd is op wantrouwen, op haat – “you are either with us or against us” – en op controle. Wij noemen dat ‘profiling’. Vanuit onwil en domheid zie je heel veel profiling plaatsvinden in deze samenleving. De snelweg wordt continu gecontroleerd. Overal waar je Amsterdam inrijdt wordt je gefotografeerd. Dat is begonnen met milieuwetgeving en vervolgens zien we heel snel de paaltjes verschuiven en is het ineens een maatregel voor iedere Amsterdammer. Zelfs in de parkeerautomaten zitten camera’s. Met welk doel? Om een kaartje te kopen? Ik kan daar niet bij, en toch zie je dat er een soort algemene acceptatie over is. Als je dan kijkt naar het boek van Ad, dan kan ik zeggen dat je dat zelf moet ervaren en het zelf moet lezen om er je eigen oordeel over te vormen. Daarin zijn we gelukkig allemaal vrij. In het boek gaat het erover dat wetgeving in een crisissituatie zomaar opeens heel erg kan kantelen naar snelle ‘oplossingen’. Zoals we allemaal weten zijn keuzes uit angst vaak niet de allerbeste keuzes. Short-term pleasure is long-term pain, en short-term pain is long-term pleasure. Soms moet je dus niet ineens al die acties nemen omdat er toevallig iets hysterisch in de kranten staat, zoals we toch vaak meemaken in deze media-democratie.

Ik wil graag afsluiten met mijn intentie dat ik mijn dochtertje niet wil achterlaten in een elektronisch concentratiekamp. Dat is namelijk wat ik zie waarnaar we op weg zijn. Dat is misschien niet de allerleukste boodschap, maar daarvoor sta ik hier ook niet; ik wil graag uitdagen en prikkelen. Ik hoop dat Ad Bos daar een hele goede bijdrage aan kan leveren. Je zou van dit boek eigenlijk een film moeten maken. Als Stichting Privacy First dragen wij 5000 euro bij voor het eerste steentje: de vertaling in het Engels, zodat het boek een veel grotere range kan krijgen. Het is echt een heel nieuw genre op het gebied van thriller, ethiek, spiritualiteit en persoonlijke ontwikkeling.”

Overhandiging van het boek door Adriaan Bos aan Bas Filippini

Video:

Gepubliceerd in Metaprivacy

Op de laatste dag voor het zomerreces (13 juli 2012) stemde de ministerraad in met een wetsvoorstel van staatssecretaris Teeven (Veiligheid & Justitie) om de beelden van private bewakingscamera's voortaan sneller openbaar te kunnen maken. In het programma Juridische Zaken (BNR Nieuwsradio) werd voorzitter Bas Filippini van Stichting Privacy First om een reactie gevraagd. In principe staat Privacy First negatief tegenover het publiceren van beelden van bewakingscamera's, tenzij er sprake is van een redelijke verdenking van een ernstig misdrijf, bijvoorbeeld een gewapende overval waarbij de daders vol in beeld staan. Het is echter niet aan de burger zelf, maar aan de officier van justitie om te bepalen of de beelden van een dergelijk misdrijf gepubliceerd mogen worden. Daarbij dient strikt te worden getoetst aan de beginselen van noodzakelijkheid, proportionaliteit en subsidiariteit. Beluister hieronder het volledige interview met Bas Filippini:



De draai die BNR hieraan gaf kunt u HIER lezen.

Gepubliceerd in Privacy First in de media

"(...) Burgerzaken heeft in de drukste weken 'de stormen' doorstaan. En dan te bedenken dat het allemaal nog wat vlotter aan de balies geregeld had kunnen worden als u geen vingerafdrukken had hoeven afnemen. Want niet alleen Privacy First, maar ook de Tweede Kamer is er ondertussen van overtuigd dat 'het biometrisch paspoort met vingerafdrukken een volstrekt disproportionele maatregel is geweest die nooit had mogen worden ingevoerd'.

Uit door Privacy First gewoon bij de KMar opgevraagde Statistische Jaaroverzichten Documentfraude, blijkt dat in de jaren 2008 tot en met 2011, respectievelijk slechts 46, 33, 21 en 19 gevallen van look-alike fraude met Nederlandse paspoorten en identiteitskaarten op Nederlands grondgebied zijn geweest. En natuurlijk, uit de aard van look-alike fraude, zal dit het topje van een ijsschotsje zijn, maar om daarvoor de vingerafdrukken van 17 miljoen Nederlanders af te nemen...

De Tweede Kamer heeft in een AO op 15 mei jl. besloten dat op de [Nederlandse Identiteitskaart, NIK] geen vingerafdrukken meer behoeven te worden opgenomen. Dan is de NIK strikt genomen geen reisdocument meer volgens EU-regels, maar er mag binnen de EU wel mee gereisd worden.

Hoe symbolisch... waarschijnlijk stemt de Tweede Kamer op 26 juni 2012 in met een motie van PvdA en D66 om, vooruitlopend op de nieuwe ID-kaarten die pas eind 2013 zonder vingerafdrukken kunnen worden geleverd, alvast gewetensbezwaarde burgers tegemoet te komen. Ook ligt er een motie (ook gesteund door CDA, VVD en SP), die de minister oproept om vanwege het feit 'dat de veronderstelde effectiviteit van de eis tot het opnemen en opslaan van de vingerafdrukken ter discussie staat' nut en noodzaak op Europees niveau aan de orde te stellen.

Het kan raar lopen in en met de politiek: eerst zorgen Nederlandse ambtenaren ervoor dat de Nederlandse en Europese politici vingerafdrukken onmisbaar vinden en nu loopt Nederland weer voorop bij de afschaffing. Dat heet voortschrijdend inzicht en heeft slechts tientallen miljoenen gekost."

Bron: Burgerzaken & Recht (vakblad Nederlandse Vereniging voor Burgerzaken) juni-juli 2012, p. 4. Het hele artikel kunt u HIER lezen.

Gepubliceerd in Privacy First in de media
zaterdag, 30 juni 2012 17:02

Een echt mens of een identiteit

Gastcolumn door Sarah Morton 

Voor een Paspoort of ID-kaart moet de burger verplicht vingerafdrukken afgeven en deze komen ook in een gemeentelijke database terecht. Nederland gaat hierin veel verder dan omringende landen, ondanks een negatief advies van het College Bescherming Persoonsgegevens.

Hetgeen bij mij weerstand opwekt.

Niet omdat ik iets 'te verbergen' zou hebben. Privacy beschermt mensen (ook die niets verkeerds hebben gedaan) tegen misbruik door machthebbers. Het is een basisbehoefte, die steeds meer in het gedrang komt. Hoe ver wil men hierin gaan? Wanneer iemand zich steeds bekeken voelt, omdat alle gangen worden gevolgd, durft hij niet meer zichzelf te zijn. Altijd dreigt er kritiek, maatregelen of oordelen, ook als de burger niets onwettigs doet. Ze zitten gevangen onder een alziend oog, alsof het kleine kinderen zijn. Ongewenst dringt de Overheid binnen in het (onschuldige) privé-leven van mensen.

Gegevens op papier of digitaal lijken zwaarder te gaan wegen dan de persoon. Er ontstaan virtuele identiteiten, wat afstand schept tussen mensen. Gegevens worden als absolute, objectieve waarheden beschouwd en daar gaat men elkaar ook op beoordelen. (Zoals het functioneren van een schoolkind ook in dossiers terechtkomt.)

Kinderen vanaf veertien jaar gaan zich onnatuurlijk gedragen en zich indekken, omdat ze zich voortdurend ervan bewust zijn gevolgd te kunnen worden, want zij zijn verplicht om met van afstand uitleesbare gegevens op straat te lopen. 

Welke invloed heeft dit op de geestelijke gezondheid?

Mensen die uit gewetensbezwaren of veiligheidsoverwegingen (!) geen vingerafdrukken willen afgeven, kunnen ook geen geldig paspoort meer krijgen.

Vingerafdrukken zijn zogeheten biometrische gegevens, waaruit persoonlijke en vertrouwelijke informatie kan worden afgeleid. Voorheen werden alleen vingerafdrukken afgenomen van verdachten. Nu worden de vingerafdrukken van alle Nederlanders in databanken opgeslagen. De basis van vertrouwen verdwijnt door ieder persoon bij voorbaat als verdacht te beschouwen en mensen gaan elkaar controleren. Dat wekt bij mij de indruk dat de Overheid de burgers bij voorbaat wantrouwt.

Geef ik geen vingerafdrukken af, dan kan ik ook niet voldoen aan de identiteitseisen, terwijl een ID-kaart in allerlei situaties gevraagd wordt, zoals officiële overeenkomsten, werk, inkomen en medische verzorging.

Ook loop ik risico op boetes of een arrestatie bij het niet kunnen tonen van een geldig ID-bewijs.

Er is ook geen andere mogelijkheid geboden om aan een geldig identiteitsbewijs te komen.

Eén van de officiële doeleinden was een betrouwbaardere identiteit, opdat iemand zich moeilijker voor een ander uit kan geven.

Het risico op identiteitsfraude neemt in de praktijk juist toe, wat haaks staat op de veiligheidsdoeleinden en mensen juist in gevaar kan brengen. De gegevens kunnen uitlekken, zijn te kraken en te verwisselen, omdat de database niet voldoende beveiligd kan worden. Iemand kan zich uitgeven voor een ander. Om zaken te doen, voor chantagedoeleinden of om de ander criminele daden in de schoenen te schuiven. Garanties zijn niet te geven.

Ook komt het voor dat het systeem betrokkenen niet herkent, omdat de uitleesapparatuur is gebaseerd op kansberekening en geen 100% zekerheid biedt. Foute 'matches' bedragen een paar procent van het totaal aan zoekresultaten.    

Het nut en de veiligheid zijn niet aangetoond en wie garandeert mij dat ik niet in de problemen kom, omdat het behalve voor identiteitsdoeleinden ook gebruikt kan worden voor opsporing?

Met zes jaar kreeg ik de diagnose autisme en zo heb ik eerder ervaren hoe 'persoonsgegevens' gebruikt kunnen worden om vrijheden te ontnemen (hoe goedbedoeld ook), ook als de persoon niets strafbaars heeft gedaan. Bijvoorbeeld weinig mogelijkheden voor onderwijs, omdat scholen het niet aandurfden een kind met autisme aan te nemen. De enige optie was een cluster 4 school.

Dit ligt eigenlijk buiten beschouwing van het onderwerp, maar toont weer aan dat 'als je niets te verbergen hebt, je ook niets te vrezen hebt', geen stand houdt.

Het Europese Hof voor de Rechten van de Mens heeft in eerdere zaken al helder stelling genomen tegen het grootschalig opslaan van biometrische gegevens als DNA en vingerafdrukken door overheden het oordeelt dat dit strijdig is met artikel 8 van het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens.

Onze Overheid stopt veel energie (tijd, aandacht en geld) in het bestrijden van problemen. Terreur, fraude en criminaliteit, wat negativiteit aantrekt. En iedere burger is een potentiële crimineel. Het vertrouwen in de maatschappij gaat verloren, omdat het basale respect ontbreekt: dat iemand onschuldig is tot het tegendeel is bewezen.

Met controle wint de Overheid wel wat veiligheid, maar verliest er veel meer mee: mensen zijn gevoelig voor verwachtingen en gedragen zich vaak ernaar. 

Als we nu eens uitgaan van wat we willen, in plaats van wat we niet willen en daar onze aandacht en energie in steken. Voorbijgangers vriendelijk begroeten in plaats van met wantrouwen te bekijken. Er met z'n allen het beste van maken, in plaats van alles in regels en protocollen moeten vastleggen.

Bronnen: privacybarometer.nl, louisevspaspoortwet.nl
Sarah's website: www.dus-sarah-morton.info

Gepubliceerd in Columns

"De gemeente Amsterdam bekijkt de mogelijkheid om bodyscanners met röntgenstraling in te zetten op straat. Burgemeester Eberhard van der Laan (PvdA) geeft vandaag in de gemeenteraad uitleg over het onderzoek van de Amsterdamse politie naar de mogelijkheden tot het inzetten van zogeheten 'scanpalen' als aanvulling op het preventief fouilleren. De Amsterdamse D66-fractie wil dat de gemeente direct stopt met het onderzoek. D66 vindt de aantasting van de privacy te groot. Ze vindt preventief fouilleren al een zwaar middel en noemt de bodyscanner die met straling door kleding heen kan kijken 'echt een aantal stappen te ver'. Volgens de burgemeester maakt het onderzoek naar de 'naaktscans' deel uit van een bredere, landelijke discussie over de inzet van wapencontroles. 'In Amsterdam willen we voorkomen dat onschuldigen worden gefouilleerd en tegelijkertijd de pakkans vergroten van mensen die wel wapens bij zich dragen.' De Stichting Privacy First heeft aangekondigd naar de rechter te stappen, als de Amsterdamse politie besluit bodyscanners in te zetten op straat."

Bron: Nederlands Dagblad 28 juni 2012.

Gepubliceerd in Privacy First in de media

Vandaag werd bekend dat de politie in Amsterdam serieus overweegt om bodyscanners te gaan inzetten op straat. Lees HIER het eerste commentaar van Privacy First op dit onzalige plan. In het programma Fresh'n Up op jongerenzender FunX Radio werd Vincent Böhre van Privacy First om een reactie gevraagd. Beluister hieronder het hele fragment:

Gepubliceerd in Privacy First in de media

"Als de Amsterdamse politie mobiele bodyscanners met röntgenstraling gaat inzetten om burgers op straat te scannen, kan het een rechtszaak tegemoet zien.

Vandaag kwam televisiezender AT5 met het bericht dat de politie onderzoek doet om mobiele bodyscans in te zetten. De scanners, die door kleding heen kunnen kijken, zouden volgens de politie een goede aanvulling op preventief fouilleren zijn.
(...)

Rechtszaak

Als de politie de scanners ook daadwerkelijk gaat inzetten, zal Stichting Privacy First het Amsterdamse politiekorps alsmede de verantwoordelijke burgemeester Van der Laan persoonlijk voor de rechter slepen wegens schending van de menselijke waardigheid, de onschuldpresumptie, schending van de privacy, aantasting van de lichamelijke integriteit en het in gevaar brengen van de gezondheid van alle Amsterdammers.

"De invoering van mobiele röntgenscanners brengt immers zowel de privacy als de gezondheid van onschuldige burgers actief in gevaar", aldus de privacyvoorvechter."

Lees HIER het hele bericht bij Security.nl

Gepubliceerd in Privacy First in de media

"De gemeente Amsterdam bekijkt de mogelijkheid om bodyscanners met röntgenstraling in te zetten op straat.

Burgemeester Eberhard van der Laan (PvdA) geeft donderdag in de gemeenteraad uitleg over het onderzoek van de Amsterdamse politie naar de mogelijkheden tot het inzetten van zogeheten 'scanpalen' als aanvulling op het preventief fouilleren.

De Amsterdamse D66-fractie wil dat de gemeente direct stopt met het onderzoek.

Privacy

D66 vindt de aantasting van de privacy te groot. De partij vindt preventief fouilleren al een zwaar middel en noemt de bodyscanner die met straling door kleding heen kan kijken 'echt een aantal stappen te ver'. "De politie hoeft niet alles van de Amsterdammer te weten", reageert D66-fractievoorzitter Jan Paternotte woensdag.

Volgens de burgemeester maakt het onderzoek naar de 'naaktscans' deel uit van een bredere, landelijke discussie over de inzet van wapencontroles.

"In Amsterdam willen we voorkomen dat onschuldige mensen worden gefouilleerd en tegelijkertijd de pakkans vergroten van mensen die wel wapens bij zich dragen. Daar zouden deze technologische middelen aan kunnen bijdragen", aldus een woordvoerder van Van der Laan. Ook de inzet van 'handdetectoren', zoals in de beveiliging gebruikt worden, behoort tot de mogelijkheden.

(...)

Rechter

Stichting Privacy First kondigt aan naar de rechter te stappen, mocht de Amsterdamse politie besluiten bodyscanners in te zetten op straat.

Naast het korps wordt dan ook burgemeester Eberhard van der Laan gedaagd, kondigt de stichting aan. Gebruik van de scanner zou de menselijke waardigheid, de onschuldpresumptie en de privacy van passanten aantasten.

Ook de lichamelijke integriteit en de gezondheid van de Amsterdammers zou in het geding komen door de invoering van mobiele röntgenscanners. Privacy First doet een dringende oproep aan de gemeenteraad om de politie terug te fluiten en de invoering van 'naaktscanners' te verbieden."

Lees HIER het hele bericht bij NU.nl

Gepubliceerd in Privacy First in de media
Pagina 63 van 82

Onze Partners

logo Voys Privacyfirst
logo greenhost
logo platfrm
logo AKBA
logo boekx
logo brandeis
 
banner ned 1024px1
logo demomedia
 
 
 
 
 
Pro Bono Connect logo 100
Control Privacy
Procis

Volg ons via Twitter

twitter icon

Volg onze RSS-feed

rss icon

Volg ons op LinkedIn

linked in icon

Volg ons op Facebook

facebook icon