De Westerse cultuur zoals wij die kennen is gebaseerd op het Grieks-Romeins-Christelijke gedachtegoed waaraan enkele nieuwe begrippen zijn toegevoegd, zoals gelijke rechten voor ieder mens ongeacht zijn afkomst of rijkdom of wijsheid. De cultuur en maatschappij-inrichting is daarop gebaseerd en het idee van mensenrechten komt daaruit voort.
Mensen in het Westen schreeuwen moord en brand als in andere landen mensenrechten met voeten worden getreden. Men vergeet echter dat die landen en volkeren helemaal niet een geschiedenis hebben zoals Europa. Hier is 2.500 jaar strijd geleverd om zover te komen. Die vrijheidsstrijd loopt van Perikles voor Athene en de Grieken tegen de Perzen (vanaf 490 v.Chr.) tot aan de vrijheidsstrijd van de Geallieerden tegen het Nazi-regime in de Tweede Wereldoorlog (1939-1945). De niet-Westerse landen (Midden-Oosten, Azië en Afrika) hebben niet gedronken van de bron van in Athene uitgevonden democratische beginselen, zij hebben geen Renaissance gehad (1350 - 1550) waarin die bron in West-Europa werd herontdekt, zij hebben de Eeuw van de Verlichting (18e eeuw) niet meegemaakt waarin het rationele denken weer werd ingevoerd zoals dat eerder in het antieke Griekenland (500 - 300) als hoogste goed werd beschouwd, culminerend in de grote vooruitgang in het denken die Aristoteles heeft bewerkstelligd. Het bijzondere van dit alles is dat men niet op opinie of interpretatie van een heilig boek afging om de wereld om ons heen te begrijpen maar probeerde de wereld te doorgronden aan de hand van waarnemingen en de toetsing van theorieën. De combinatie daarvan met een democratische maatschappijstructuur is zeer krachtig gebleken. Hierin is het Westen uniek geweest.
Voorbeeld: een mens heeft geen zin om een handel of fabriekje of boerderij op te zetten als alle voordelen en voortbrengselen daarvan geheel aan een stamhoofd of maharadja of mogul of communistische partij toekomen. De hele Chinese economische opbloei van de laatste jaren is begonnen in het dorpje Xiaogang in de winter van 1978. De boeren weigerden nog verder het land te bewerken. De krankzinnige fantasieën van Mao Tse Tung hadden 35 miljoen mensen het leven gekost en had 400 miljoen mensen tot armoede en honger gedreven. De boeren gingen als roversbenden de streek door om hun gezinnen te kunnen voeden. 18 boeren beloofden echter elkaar niet te zullen beroven en voor eigen rekening en risico het land te bewerken en de allesrovende commissaris van de communistische partij in zijn sop gaar te laten koken. In een jaar was hun inkomen twintig keer zo hoog als daarvoor en had opeens het hele dorp te eten zodat ze niet meer hoefden te roven. Ondanks felle tegenwerking van de apparatsjiks die hun macht in gevaar zagen komen, verspreidde deze praktijk zich als een olievlek over het zuiden. De apparatjiks die er eerst zo tegen waren, kregen nu opeens meer inkomsten en meer macht tegenover Bejing, dus het tegenovergestelde van wat zij hadden verwacht op grond van het boekje "Imperialisme" van Lenin en het daarvan afgeleide Rode Boekje met uitspraken van Mao.
Met andere woorden, het handhaven van mensenrechten werkt niet alleen in het voordeel van burgers maar ook in het voordeel van de machtselite!
Mensen van het Westen (West-Europa en de Verenigde Staten) vergeten anderen te vertellen waarom die mensenrechten belangrijk zijn en wat het voordeel is voor zowel de heersers als de onderdanen in andere landen.
In West-Europa is het allemaal zo vanzelfsprekend dat niemand er niet meer bij stil lijkt te staan. 
Maar nu vindt dan ook in West-Europa afbraak plaats. De laatste tijd onder invloed van de Verenigde Staten die op hun beurt weer .... (vult u zelf maar in).
Er vindt ook afbraak plaats door de technologische voortuitgang. Die raast helaas veel sneller vooruit dan een eventuele parallelle vooruitgang in filosofie, rationaliteit of algemeen bewustzijn. De gevolgen zijn desastreus. Men gaat 19e eeuwse denkmethoden automatiseren volgens 20e eeuwse principes en past die toe op 21e eeuwse situaties. De meeste staatkundige inrichtingen in het vrije Westen zijn in de 19e eeuw ontstaan. In Nederland in 1848. Het huidige politieke denken van de gevestigde partijen stamt uit lange tradities in de westerse cultuur. Het socialisme dat uit het midden van de 19e eeuw stamt en bijna 150 jaar oud is, is vergeleken daarbij relatief nieuw en dat is een van de redenen waarom zij zich steeds maar "progressief" willen blijven noemen.
Er is dus eeuwen over gedaan om de subtiele vrijheidsbalans te bereiken die wij nu hebben. Dit dreigt nu door invloeden van buiten Europa enerzijds en technologische mogelijkheden anderzijds in enkele jaren grondig en onherstelbaar verstoord te worden.
Organisaties als Stichting Privacy First staan in de frontlinie om enerzijds die afbraak tegen te houden en anderzijds burgers bewust te maken van wat er aan de hand is zodat zij zelf in actie kunnen komen tegen ongewenste aantastingen van de Westerse vrijheid.
Francis Fukuyama (The End of History and The Last Man) had gelijk toen hij meldde dat het (Atheense) democratische concept van overheid de wereld had veroverd. Zelfs in eenpartij dictaturen worden pro forma nog verkiezingen gehouden om de bevolking koest te houden. Maar hij had ongelijk te denken dat daarmee overal ook het gedachtegoed van een democratische rechtsstaat zou worden aanvaard. Zelfs in ons eigen lage land moeten we waken voor toevallige erosie en bewuste afbraak van de grondslagen van de vrije, democratische maatschappij.
Privacy First probeert u in ieder geval de middelen in handen te geven om verdere erosie en afbraak van onze vrijheden te voorkomen. Wij hebben er niet voor niets 2.500 jaar lang onafgebroken voor gevochten.
Klik 
HIER voor de UNIVERSELE VERKLARING VAN DE RECHTEN VAN DE MENS (UVRM) van 10 december 1948. Deze verklaring is aangenomen door 72 landen hetgeen betekent dat zij hebben gezegd zich daaraan te zullen houden.
Klik HIER voor de Europese versie van de UVRM, getiteld (het Europese) "VERDRAG TOT BESCHERMING VAN DE RECHTEN VAN DE MENS EN DE FUNDAMENTELE VRIJHEDEN", kortweg EVRM genoemd, in de laatste versie zoals uitgegeven in juni 2010 door de Griffie van het Europees Hof voor de Rechten van de Mens. Dit verdrag is door 47 Europese landen ondertekend.
Klik HIER voor de versie van de Europese Unie, getiteld "HANDVEST VAN DE GRONDRECHTEN VAN DE EUROPESE UNIE", kortweg het "Handvest" genoemd. Dit handvest is ondertekend door alle 27 lidstaten van de Europese Unie en is opgesteld omdat de Europese Unie juridisch gezien geen mede-ondertekenaar was van de UVRM en men vond dat zoiets eigenlijk niet kon.
Rond het EVRM is een complete juridische machine gecreëerd met protocollen en een gerechtsgebouw (foto links).
Hier volgen de desbetreffende protocollen:
Klik HIER voor The Rules of Court, ofwel de regels voor het functioneren van het Europees Hof voor de Rechten van de Mens in Straatsburg.
N.B. Met "het Europese Hof" bedoelt de politicus het "Hof van Justitie van de Europese Unie" in Luxemburg, ook wel "Het Hof" genoemd, maar de actievoerder bedoelt er het Europees Hof voor de Rechten van de Mens in Straatsburg mee.
Hieronder volgt binnenkort een overzicht van de exacte verdragen die te maken hebben met de aanvaarding van de UVRM (Engels: UDHR).
Samengesteld door Charles van der Hoog
